Okulda ne kadar sıkılınabilir ki?

Selam genşler

Şu an istanbulun güzide okullarından xxxxxxxx üniversitesinden yazıyorum, ve üzülerek söylüyorum ki çok sıkıldım lan. O yüzden size sınıfımdaki belli başlı insan tiplerinden bahsedicem.

Tip 1
Bunlar böyle tam dersane insanları gibi. Böyle bi eşofmanla gelmeler falan, spor var mı? Var diyor ancak sori dostum götün başka şeyler söylüyor. Sabah akşam börek yiyorum diyor. Halı sahaya adam topluyodun geçen, o spor sayılabilir aslında, bi de biraz tikisin.

salı günü boş muyuz?

Tip 2
Siyah tayt altı ugg üstü hoodie kız. Çok organize bi örgütsünüz sizden çekiniyorum biraz. Bizim ekonomi bölümünde bi de bahçeşehirde faaliyetleriniz yoğunlaşmış gibi görünüyor. Amacınızı tam anlamadım ama siz telefonda çok yüksek sesle konuşurken kulak misafiri olduğum kadarıyla bi yeni dünya düzeni fikirleriniz var gibi.

ay salak kız ya moralimi bozdu

Tip 3
Bunlar spor yapıyo, elma falan yiyolar sınıfta. Birbirlerine çok yakınlar, sürü gibi aslında. Ya da çok mu geyler bilemedim. İki üç kişiler daha tam organize olamamışlar. Olmayın zaten ne gerek var, polis örgüt sanar aileniz üzülür falan.

bençte kaç basıyon?

Tip 4
İşte en çok size üzülüyorum. Sen ince ve uzunsun, saçların kıvırcık ve uzun. Çok çirkin kazakları çok çirkin pantolonlarla giyiyosun. Sanki itü makine öğrencisisin yanlışlıkla buraya gelmişsin gibi. Amerikada üniversite diyince akla gelen o biralar partiler falan ya, türk üniversitesi diyince aklıma gelen sensin. Ketılda yumurta yapan ufoda omlet yapan da sensin. Beni çok soğuttun herşeyden ya. Off. Vazgeçtim lan hiç üzülmüyorum sana. Öl git.

bugün bulaşıkları kim yıkıyo?

İşte böyle ya. Sonrada niye okulu sevmiyosun diyosunuz. Sevdiğim insanları tenzih ederim, siz kendinizi biliyosunuz.

iki elimizle bir siki doğrultamadık ya la

Sevgili blogseverler,

Bu blogu ilk açanda kafamızda çok güzel fikirler vardı. Serseriliklerimizi yazıcaktık, bişeyler falan komik yazılar olacaktı. Amma velakin hem serseriliklerin dozu düştü hem de biz mi düştük noldu öksüz yetim kaldı blog. Sözlükten bahsetmiyorum bile zaten, ben bile girip bakmıyorum muhtemelen bu vahşi batı çalıları yuvarlanıyodur. Adı tumbleweed onun, onu da öğrenin siz bilmiyosunuzdur diye yazdımdı.

bkz: tambılviyd

Neyse efendime söyleyeyim bu arada serserilikler olmadı mı? Oldu tabi. Ama onları yazacak hevesim kalmadı. O yüzden şimdi yeni bir blog açacağım, belki o daha komik olur, belki onu daha çok seversiniz. Linkini burdan paylaşırsam ayıp mı olur ki? Gerçi paylaşsam nolcak amk geçen ay bir kişi bakmış bloğa. Havaya konuşuyorum sanki.

Havaya konuşuyor

Neyse, bakalım bu yazı bir veda yazısı mı olacak, yoksa yazmanın tadını alıp burdan devam mı ederim bilemedim. Şu diğer bloğa bi başlıyim de bakalım ondan sonra görürüz. Hadi kendinize iyi bakın.

Yazmanın tadı

ipster'lar!!! noluyor bize yaa. çok kötü hisediyorum kendimi. dağılcaz bişi olacak diye. biliyorum yaklaşık 3 aydır pek oralara gelemedim. herhaftasonu kadıköy talimi yapmaktan kalabalıktan çok sıkıldım dostlarım. yalnız kalmıya oturmaya ihtiyacım vardı. şimdi ev buldum fln orda otururum hep gelirsiniz diye pembe hayaller kuruyorum.n ne bileyim, bazı günler mesela ezgi gelir az dedikodu yaparız çay demleriz. en çok mesela özgünün gece sıkılıp elifle ailesiyle tartışıp darlanıp birer bira kapıp bana geldiğini hayal ediyorum. can komşular gelirse falan atarlanır, neden olmasın? sonra elif bana gelir grafik şeyler yaparız. tartışırız. benden kitap yürütür. oından yürüttüğüm kitapları geri alır. anlaşırız bi şekilde. burak ve ayşişle double date yaparız. ben burakı beklerim yada merdivenlerinde azcık yürür beni eve bırakır sonra işte iş güç. fecoş gelir kalır simitli çaylı sigaralı kahvaltı ederiz. resimlerime yorum yapar. sonra ipsterları konuşuruz herkesin sıradan özelliklerini çok özelmiş gibi anlatır ben de dinlerim. recep gelir hiç de gitmez. ay sıkılırsam çok açık açık söylerim. ortaköyde hep bizdeydi. sıkılmamıştım hoş. ama hep bizdeydi. ne güzel! boğaçlarla aynı mahalledeyiz, erasmus cogitosuyla denk geliriz felan hello derim. gülümseşiriz. berker evimde sızar. çok horluyor sonra. sizlerden yardım isterim. müge zaten hep bendemiş gibi kalır. ama kesin eker. sevmesem de alışırım. ne bileyim böyle şeyler olur. ama bu sıra herkes de benzer bir uzaklaşma var zaten. kimse kimseyi eskisigibi aramıyor. belki benim yakalandığım hastalığa yakalanmıştır herkes. ama ipsterlar korkuyotum be anam. burak a olan küstümcülüğünüz çok ciddi midir? fc ye olan tavrınız geçici değil midir? elifle aram açık ama kapanır dimi? müge başka arkadaşlar bulup onlarla müzik yapmaya başlayıp bizi unutur mu? burak iyice memur olur ve yaşının adamı olup bizi bırakır mı? zeynoş grubumuzun uzaktan kumandası olmanın dışında içimize sinse ya? ne bileyim. herkes birbirini sevsin istiyorum. fc'ye olan çok coşkun sevgimizin yerini alan "sıkıcısın sen!" geyiği belki onu artık sıkmıştır ama fc süper bi insan onu çok seviyorum, bence herkes de seviyor, geçen fcyle konuştuk daha ben banuyla küs bile değilken onun duvarına yazdığım aşk dolu sözleri, eskiden beni ne çok seviyormuştunuz dedi. üzüldüm. ben hala fcyi çok seviyorum. onla tanıştığımda daha boğaçla cogito değildik. olympos zımbırtısı için itüye gitmiştik, onu aramıştık banuşla. eğlenmiştik bir ton. ne güzeldi. sonra o bi gün banada yaptığımız dönem ortaköydeki eve gelmişti, sonra gitmişti. belki burak ın da kötü bir dönemidir. bizim lagalugamızı kaldıramayacağısı vardır? bilmiyorum atıyorum sadecene de bence hiç kötü konuşmayalım ararsa açmam aramazsa aramam demiyelim. ilkokul teletabisi gibi konuşuyorum ama bu akşam çok efkarlıyım dostlar. ipsterlar kttler bozulacak diye öyle korkuyorum ki. hep birbirimizi sevelim görüşelim istiyorum. dergi çıkaralım sonra süper işler yapalım istiyorum. sizi çok seviyorum canım arkadaşlarım benim. siz de birbirinizi çok sevin! öpüyorum çav

bakire misin nesin defol

bir takım olaylar sonucu farklı gecelerde tuysuzpopo nun kanepesinde başbaşa kaldığım tuysuzpopo nun farklı farklı arkadaşları tarafından şahsıma yöneltilen bir soru cümlesidir "bakire misin?"
öyle üzülüyorum ki blogcum. halbüse istemiyorum yani. istemiyorum senle sevişmek istemiyorum!
bi siktirin gidin çay koyun ya!

İsmi Lazım Değil Bi Arkadaş Var

Naber blog?

Bayadır yazmıyodum zira keyifler meyifler taşşak işi biraz blog yazmak, istemeyince olmuyor. Hazır bahsedicek konu da varken yapıştırayım dedim bişeyler.

Blogcuğum, ismi lazım değil bir arkadaşımız var, yazık mart da geldi, bi türlü buna hayırlısıyla bir kısmet bulamadık. Ha bulduk, bulduğumuz ya ayı çıkıyor ya öküz çıkıyor. Ortamlar mı yapmadım, mumlar mı yakmadım yok romantik mekan mı hazırlamadım. Yok ama olmayınca olmuyor.

Hayır bi de hep benim bulduklarım böyle çıktı. Benim itibarıma oluyor olanlar. Gerçi ortada böyle bi kızışmış kedi durumu da yok ama, ne biliyim insan arkadaşı için sorumlu hissediyor kendini.

Bakalım arkadaşım talihsizliğini üstünden atıcak mı? Belki o bu mevzuyu atlatırsa ben de şu kabız gibi yazı yazamama sendromumu atlatırım ne dersin? Bence olur mu olur. Öpüyorum

benim onu sevmediğimi düşünüyor, ben de onun beni sevmediğini düşünüyorum.
sigaraya başladım hep içiyorum artık.

kadın şiiri

mutfakta eski anneler gibi, küçük ve kahverengi seramikli
sigara, bulaşık ve dedikodu ne zararsızdı eskiden
ve lipton yeni çıkmıştı, sadece zenginler alırdı
katlanabilirdi eşyaları, insanları katlanılabilir
kırılan bardaklara neden o zamanlar çok kızılırdı yine de
artık bardaklar değerlerini yitirdi narenciye sıkacakları ile
bir tek oyuncak ayım değişmeden kalabildi.